Emre Aydın Afili Yalnızlık

Emre Aydın – Afili Yalnızlık

Ölsem, ölsem, ölsem… hemen şimdi
Kaçsam, gitsem, kaçsam… tam da şimdi

Bu kez pek bir afili yalnızlık
Aldatan bir kadın kadar düşman
A?z? bozuk üstelik… bırakmıyor acıtmadan
Bu kez pek bir afili yalnızlık
Ağlayan bir kadın kadar düşman
Tuzaklar kurmu? üstelik
Bırakmıyor acıtmadan

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve şimdi ben de düştüm….

Sövdüm, sövdüm, sövdüm ben dünyaya
Acılara, sokaklara, ait olmaya, insanlara

Bu kez pek bir afili yalnızlık
Aldatan bir kadın kadar düşman
A?z? bozuk üstelik… bırakmıyor acıtmadan
Bu kez pek bir afili yalnızlık
Ağlayan bir kadın kadar düşman
Tuzaklar kurmu? üstelik
Bırakmıyor acıtmadan

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve şimdi ben de düştüm…

Değmezmi? hiç uğraşmaya
Bu kez mecalim yok hiç dayanmaya… dayanmaya…

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve şimdi ben de düştüm…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yardım

WordPress theme: Kippis 1.15