Özgün Örümcek

Gün gelir bir anda Herkes benze?ir
Dün dövü?enler tezgahlarda
Uzla??r ??ler tıkırında
?li?kiler süt liman
Aynıla??rken ufak ufak
Yalnızla??lır

Ben sana uyanık ol demedim mi
Bu elbise sana bol demedim mi
Gitme bataklık yol demedim mi
Demedim mi demedim mi

Ben sana uyanık ol demedim mi
Bu elbise sana bol demedim mi
Gitme bataklık yol demedim mi
Demedim mi demedim mi

İnadına inadına dönüyor dünya
Örüyor bak a?ların? örümcek
Kolu kanadı kırık
Acıdan aşkın hor görüldü
Ne zulüm gördü ah vazgeçene dek

Ne bana benze
Ne beni kendine benzet
Oldu?un gibi kal
Bana da müsade et
Ne kadar çok yatak
O kadar pişmanlık
Kendine benzemeyeni sevebilmek de marifet

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yardım

WordPress theme: Kippis 1.15