Sagopa Kajmer Mütalam
Mütalam, yabana atılan kof bir raiç. Tanrının elinden yazılan mektubum ben yıllar öncesinden postalanm??, darpedilmi? ruhumun, tek koluyla yazariken bu manzumun mazlum öyküsünü, derme çatma evrenimde bir evim rapim gel de Tanr? konu?um ol… Forsa bedenim, varsa yoksa bir elim ve bir dilim, m?knat?sla mutluluk av?nda yarenim ve mimli gözlerimle a?larım ve kinle yıkarım kimi zaman minikleri, sözlerinde gizlidir, çelimsiz hisleri, t?pk? seller ortasında bir gemi, zorba yeller ellerinde savrulan…?mza Sago.
Kalıntılarda tarihin yok olmu? tüm yalanlar?, alıntılar yap?ld?. Asırlar öncesinden günüme gölge dü?üren, bölge içeren her anımda gözlerimden damla ya? döküldü, sık büküldü çok boyun, g?k çıkarmad?, an?lar duvara yasland?, yasla güldü dü?manın, bilmesen de tasla suyunu döktü nefret etti?in tüm dostların, pas tutan duaların, yas törenlerinde haykır??ların haz nöbetlerindedir. Asık bak??ların, yaz fakirli?inde k?? ayazların azraille bo?u?ur oldu karabasan rüyaların. Yetim kalan tebessüm çocuklarının kalbi kırık…
