Teoman Yalnız Kalpler Sütunu

hayali girmekti eve, anahtarsız
zili çalarak sadece
hiç bakmam??tık gözü gitse de
yalnız kalpler sütununa gazetede

yalnız uyur,yalnız uyanır
tek başına yer yeme?ini
o gün de yalnız uyandı
yarın, dedi, ölme zaman?

açık penceresi soğuk günlerde bile
belki biri girer diye
ama yarın erkek kalkacak
söndürdü ????? gece yarısı

dünyadaki son gününde
döndü durdu yatağında
sıkıld?, kalkt?
ilk kez göz att? yalnız kalpler sütununa

yalnız kalpler
sayfalarca yalnız kalpler

zama şimdi mektubu yazazcak
‘kimse mesul değil!’ deyip imzalayacak
yazd? kısacık son yaz?sınız
att? kendini dışarı sabaha karşı

son bir kez, ?emsiyesiz
yağmura doysun diye
ba??n? damlalara kaldırd?
sırılsıklam oldu, ?sland?

masasına çöktü?ünde
yine önündeydi gazete
birden kalbiyle ba?land?
yazıdan hayal etti?ine

dalgalar? deniz kabuklarından
dinleyen çocuklar gibi
bir kalp buldu sayfalarda
sevdi rumuzunu sevdiği birini

aklında kurdu, kurdu
verdi kalbini hayali birine
yanında dü?ündü onu
çok yak??tırd? kendine

ona bir mektup yazd?
zarfında adresiyle
sonra gitti aynaya baktı
cesareti var m? hala diye

iki mektup masasında
odaya geri döndü?ünde
baktı ikisine de
acaba hangisi hangisiydi diye

ansızın gözünden bir damla
önce burnuna, sonra sayfaya
i?te seçti bile gözyaşım, dedi
koydu mektubu zarfına

yırtt? att? öbür mektubu
yavaş yavaş aya?a kalkt?
gitti içeriye
son kez dinlenmeye yatağına yatt?.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yardım

WordPress theme: Kippis 1.15