Vaktikatre Ölü Mektup

Vaktikatre – Kördüğüm

Hüzzam Verse:

Seferlerim mesafe yoksunu, nefti bir yosunla kesti gözünü sandalın, deniz ve yakamoz uykusunda martılar.
Makyajsız gecenin inci duruşu parçaland? sisle tuttu ar?? tüm prangalar.
Ne kadar ölüm varsa senfonimi dinledi ve beraat etti zihnimin ininden tüm karanlıklar.
Bi’ gölge secde etti bedene feneri söndü hüznün, ördü hüzzam hilale bir hikaye kaldı sayfa lâl.
Gece sıcaktı ay buz gibi, hüznüm aciz öykülerime imza, sözlerim deniz.
Benim de vardı elbet özlemim fazlasıyla öznel, lakin asla olmam??t? hüzünler endüstriyel.
Yüzün küfürden ilmekler att? ördü?ün sona, suflörüm değilsin artık sözlerimi sayan.
Ve ben, öylesine narin, çığlığın? tıktım nakaratlara bir de naftalin.
Ç?placık bi ruhun ıslak ikliminde verdi kanlı tohumu sürgün onca gölgenin.
Bu hemzemin bedende richteri a?an bi’ deprem.Piano tu?u di?lerinde mısralar ?sıran armonik bi’ matem.
Edepsizce ço?alıyor bu sayfalarda umut, dudaklarında ben giderken öykülendi şarkılar.
Kelimelerde seferberlik hali, dercesine ‘unut’. Ozanlar o zaman a?lad? ki ellerinde mektup.

Hüzzam Chorus:

Yarın için bi’ gün batırd? gözlerim vakit beni yarım bırak ve git.
Yanıyor kara saçları gecenin, hicran sabah? alazlad? bekledim.
Günler, (günleer) geçiyor birer birer susup.
Ahraz kaldı satırlar suskun, sorma yine sus pus ölü mektup.

Vaktikatre Verse:

Kabir halim, pek hayli soğuk bedenim.Kanl? ellerimle gözlerini buğulu camlarıma çizdim.
İçinden bakarken ?ahland? hatıralar, ?ahland? katreler, rüzgar uçurdu sayhalar.
Ellerimde idea, kürtaj?nda kalbimin a?k.Penceremden izlenen son manzaradır bendeki ay.
Mahzenime serpti?in depresif hicvar halim, sayfamın canına okumakta can-? bedenim.
Vaktikatre ya?l? dost, kader, çocukluğumda düştü çok.Kor halinde sevgi minareleri.
Avuturdu dünlerimi, dünden aldı??m bugün gibi, denize doğru ko?an ölü bi’ mektubun güzelliği.
Son raksındayım kanatların, köle hayatların uçu?larında ölümü tadan martıların merasiminde.
Donuk yangın hasretinle alevlenir ruhum, soğuk yağmur ?ehrinde.
Kanımdan söktü?ün karanlık odanın tam da ortasında deli insan,
Pesimist bi’ katilin elindeyken hala optimist kalabiliyorsan, Ruhumu bedenimden çıkarır sayfam.
Terkeder gündüz odam?, söndü ellerimin ışıklar?, gözlerimin dümeni battı.
Lehimle biti?ir artık aşk ve namus.İnsan er ya?arsa lisan asla teklemez bir suss!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yardım

WordPress theme: Kippis 1.15